ادبیات عرب ۰ عنوان

ادبیات عرب، صفحهٔ زبان‌محورِ این شاخه است، چون «عرب» یک زبان و فرهنگِ مشترک است، نه یک کشور. نجیب محفوظ با سه‌گانهٔ قاهره و نوبلش، طیب صالح با «موسمِ هجرت به شمال»، غاده السمان و احلام مستغانمی با رمان‌های عاشقانهٔ عربی، و نویسنده‌های تازه‌ای از مصر و لبنان و سوریه و فلسطین و مراکش و عراق، این سنت را ساخته‌اند.

عرب را با «کشورِ عربی» اشتباه نگیرید؛ این صفحه، مصر و لبنان و سوریه و فلسطین و مراکش و عراق را یک‌جا دارد، چون زبانِ مشترکشان، شناسنامهٔ ادبی‌شان است. اگر رمانِ تاریخیِ شهری دوست دارید، محفوظ را بردارید؛ اگر رمانِ عاشقانهٔ عربی می‌خواهید، مستغانمی را؛ و اگر صدای فلسطین دوست دارید، سراغِ نویسنده‌های فلسطینی بروید. ترجمه‌های فارسیِ عربی، از مترجمانِ باسابقهٔ زبانِ عربی است و معمولاً دقیق‌اند.

سه‌گانهٔ قاهرهٔ محفوظ، بزرگ‌ترین رمانِ عربیِ قرنِ بیستم است؛ سه جلد که سه نسلِ یک خانوادهٔ قاهره‌ای را از ۱۹۱۷ تا ۱۹۵۲ روایت می‌کند و تاریخِ مصرِ مدرن را در یک خانواده خلاصه می‌کند. زن‌های نویسندهٔ عرب هم صدای بلندی دارند: احلام مستغانمیِ الجزایری با سه‌گانهٔ عاشقانه‌اش، و هدی برکاتِ لبنانی با رمان‌های جنگِ داخلیِ لبنان. اگر دنبالِ رمانِ عربیِ کلاسیک هستید، محفوظ را بردارید؛ و اگر دنبالِ صدای زنِ عرب هستید، مستغانمی را.