ادبیات کره ۰ عنوان

ادبیات کره در دههٔ اخیر، جهشی جهانی داشته است و نامِ اصلیِ آن هان کانگ است؛ «گیاهخوار» که بوکرِ بین‌المللی گرفت و «اعمالِ انسانی» که تاریخِ معاصرِ کره را روایت می‌کند. بعد از او، نویسنده‌های تازه‌ای آمدند که از سئولِ مدرن، خانواده، تنهاییِ شهری و حافظهٔ جنگ می‌نویسند و به فارسی هم ترجمه می‌شوند.

کره‌ایِ این کتاب‌ها معمولاً کوتاه و فشرده است؛ رمان‌های دویست‌صفحه‌ای که یک عمر را در خودشان جا می‌دهند. اگر رمانِ کوتاهِ عمیق دوست دارید، هان کانگ را بردارید؛ اگر داستانِ کوتاهِ معاصر می‌خواهید، سراغِ مجموعه‌های تازهٔ کره‌ای بروید. نکتهٔ عملی: ترجمه‌های فارسیِ کره معمولاً از انگلیسی انجام شده‌اند، نه مستقیم از کره‌ای؛ پس مترجم و ناشر را با دقت انتخاب کنید.

ادبیاتِ کره، سنتِ داستانِ کوتاهِ قدرتمندی دارد؛ داستان‌هایی که جنگِ کره و تقسیمِ کشور را از چشمِ آدم‌های معمولی روایت می‌کنند. کرهٔ شمالی و جنوبی، دو ادبیاتِ جدا دارند که فقط یکی‌شان به جهان رسیده است؛ و همین، ادبیاتِ کرهٔ جنوبی را به صدای تقسیم و جدایی تبدیل کرده است. هان کانگ با «کتابِ سفید» که دربارهٔ خواهرِ مرده‌اش نوشت، نشان داد که ادبیاتِ کره فقط «گیاهخوار» نیست. اگر دنبالِ کرهٔ امروز هستید، هان کانگ را بردارید؛ و اگر دنبالِ داستانِ کوتاه هستید، مجموعه‌های تازهٔ کره‌ای را.