سایر آسیا ۰ عنوان
این صفحه، خانهٔ موقتِ ادبیات‌های آسیایی است که در فارسی هنوز کم‌ترجمه‌اند: ویتنام با رمان‌های جنگ و مهاجرت، اندونزی با پرامودیا آنان‌تا تور و چهارگانهٔ بورو، پاکستان با نویسنده‌های انگلیسی‌زبانی که از هویت و تبعید می‌نویسند، تایلند با داستان‌های شهریِ بانکوک، و فیلیپین با صداهایی که هنوز در فارسی ناشناخته‌اند.
قاعدهٔ این‌جا مثلِ بقیهٔ «سایر»هاست: هر کشور وقتی ترجمه‌های فارسی‌اش به حدِ یک صفحهٔ مستقل رسید، صفحهٔ خودش را می‌گیرد. تا آن وقت، این‌جا جایی است برای کشفِ نویسنده‌هایی که نامشان را کمتر شنیده‌اید. اگر اهلِ رمانِ تاریخیِ حجیم هستید، پرامودیای اندونزیایی را بردارید؛ اگر دنبالِ صدای تازهٔ مهاجرت می‌گردید، نویسنده‌های پاکستانیِ انگلیسی‌زبان را.
آسیای مرکزی هم ادبیاتِ خودش را دارد: قرقیزستان با چنگیز آیتماتوف و «جمیله» که عاشقانه‌ای کوتاه و ماندگار است، و ازبکستان و تاجیکستان با شاعران و رمان‌نویسانی که به فارسی نزدیک‌اند ولی کمتر ترجمه شده‌اند. افغانستان هم ادبیاتِ معاصری دارد که از جنگ و مهاجرت می‌نویسد و در سال‌های اخیر به فارسی بیشتر ترجمه شده است. مغولستان با حماسه‌های شفاهی‌اش، ریشهٔ داستانیِ کهنی دارد. اگر اهلِ کشف هستید، آیتماتوفِ قرقیز بهترین شروعِ ممکن است.
کتابی با این فیلترها پیدا نشد.
بازگشت به همه کتاب‌ها