سایر آمریکای لاتین ۰ عنوان
این صفحه، خانهٔ موقتِ کشورهایی است که ادبیاتشان در فارسی هنوز کم‌ترجمه است ولی خواندنشان می‌ارزد: پرو با ماریو بارگاس یوسا، نوبلیِ بزرگِ رمانِ سیاسی؛ کوبا با آلخو کارپانتیه و رمان‌های تاریخیِ کارائیب؛ ونزوئلا با صداهای تازهٔ تبعیدی؛ اروگوئه با خوان کارلوس اونتی و ماریو بندتی؛ و پاراگوئه و بولیوی که هنوز در فارسی تقریباً ناشناخته‌اند.
قاعدهٔ این‌جا روشن است: هر کشور وقتی کتاب‌های ترجمه‌شده‌اش به حدِ یک صفحهٔ مستقل رسید — حدودِ ده عنوان با معرفیِ یکتا — صفحهٔ خودش را می‌گیرد و از این‌جا بیرون می‌رود. تا آن وقت، این صفحه جایی است برای کشفِ نویسنده‌هایی که نامشان را کمتر شنیده‌اید. اگر اهلِ ریسکِ ادبی هستید، از یوسا شروع کنید؛ اگر دنبالِ گوهرِ نایاب می‌گردید، اونتی و بندتی را بردارید.
آمریکای مرکزی هم ادبیاتِ خودش را دارد: گواتمالا با میگل آنخل آستوریاسِ نوبلی که افسانه‌های مایا را به رمان آورد، و نیکاراگوئه با شاعرانِ انقلابی‌اش. کارائیبِ اسپانیایی‌زبان هم با کوبا و پورتوریکو، صداهایی دارد که از دریا و مهاجرت و موسیقی می‌نویسند. این کشورها در فارسی کمتر ترجمه شده‌اند، ولی هر کدامشان یک سنتِ مستقل دارند. اگر اهلِ کشفِ ادبیات‌های ناشناخته هستید، آستوریاسِ گواتمالایی بهترین شروع است؛ رمانی که افسانه و سیاست را به هم گره می‌زند.
کتابی با این فیلترها پیدا نشد.
بازگشت به همه کتاب‌ها