سایر اروپا ۰ عنوان
این صفحه، خانهٔ موقتِ ادبیات‌های اروپایی است که در فارسی هنوز کم‌ترجمه‌اند ولی خواندنشان می‌ارزد: ایرلند با جویس و بکت و ییتس؛ پرتغال با پسوآ و ساراماگو؛ یونان با کازانتزاکیس و شعرِ کلاسیک و مدرنش؛ لهستان با شولتس و گومبروویچ و توکارچوکِ نوبلی؛ اتریش با موزیل و برنهارد؛ چک با کافکا و هرابال؛ و هلند و بلژیک و سوئیس که هرکدام صداهای خودشان را دارند.
قاعدهٔ این‌جا مثلِ بقیهٔ «سایر»هاست: هر کشور وقتی ترجمه‌های فارسی‌اش به حدِ یک صفحهٔ مستقل رسید، صفحهٔ خودش را می‌گیرد. تا آن وقت، این‌جا جایی است برای کشفِ نویسنده‌هایی که نامشان را کمتر شنیده‌اید ولی آثارشان جهانی است. اگر اهلِ ریسکِ ادبی هستید، از جویسِ ایرلندی شروع کنید؛ اگر دنبالِ گوهرِ نایاب می‌گردید، شولتسِ لهستانی را بردارید.
اروپای شرقی، ادبیاتی دارد که از دلِ کمونیسم و پساکمونیسم بیرون آمده است: اولگا توکارچوکِ لهستانیِ نوبلی با رمان‌های چندصدایی، میلان کوندرای چکی با «سبکیِ تحمل‌ناپذیرِ هستی»، و نویسنده‌های مجارستانی و رومانیایی که از دیکتاتوری و مهاجرت می‌نویسند. ایرلند هم با جیمز جویس و ساموئل بکت، مدرنیسمِ انگلیسی‌زبان را ساخت؛ جویس با «اولیس» و بکت با «در انتظارِ گودو»، دو ستونی‌اند که هنوز خوانده می‌شوند. اگر اهلِ ادبیاتِ دشوار ولی پاداش‌دهنده هستید، کوندرا را بردارید.
کتابی با این فیلترها پیدا نشد.
بازگشت به همه کتاب‌ها