سایر خاورمیانه و آفریقا ۰ عنوان

این صفحه، خانهٔ موقتِ ادبیات‌های آفریقایی و خاورمیانه‌ای است که در فارسی هنوز کم‌ترجمه‌اند: نیجریه با چینوآ آچه‌به و «چیزها از هم می‌پاشند» و چیماماندا انگوزی آدیچی با «نیمی از خورشیدِ زرد»؛ آفریقای جنوبی با جان ماکسول کوتسیِ نوبلی و نادین گوردیمر؛ کنیا با نگوگی وا تیونگو؛ اتیوپی با صداهای تازه؛ و کشورهای عربیِ کوچک‌تر که زیرِ «ادبیات عرب» جا نشده‌اند.

قاعدهٔ این‌جا مثلِ بقیهٔ «سایر»هاست: هر کشور وقتی ترجمه‌های فارسی‌اش به حدِ یک صفحهٔ مستقل رسید، صفحهٔ خودش را می‌گیرد. تا آن وقت، این‌جا جایی است برای کشفِ نویسنده‌هایی که قارهٔ آفریقا را از درون روایت می‌کنند. اگر رمانِ تاریخیِ آفریقا دوست دارید، آچه‌به را بردارید؛ اگر صدای زنِ آفریقایی می‌خواهید، آدیچی را؛ و اگر رمانِ فلسفی دوست دارید، کوتسی را.

اتیوپی با مازا منگیسته و رمان‌هایی دربارهٔ انقلابِ اتیوپی، و کنیا با نگوگی وا تیونگو که از انگلیسی به زبانِ گی‌کویو برگشت تا ادبیاتِ خودش را به زبانِ خودش بنویسد، دو صدای مهمِ آفریقا هستند. ادبیاتِ سواحیلیِ شرقِ آفریقا هم سنتِ شفاهیِ کهنی دارد که هنوز به رمان تبدیل می‌شود. آفریقای جنوبیِ پساآپارتاید هم با نویسنده‌هایی که از آشتی و زخمِ گذشته می‌نویسند، هنوز در حالِ تعریفِ خودش است. اگر دنبالِ آفریقای امروز هستید، منگیسته را بردارید.