بارون درخت نشین

پادشاهی که بر درختان بنا شد
روایتی از سرکشی، آزادی و فاصله‌ای که برای دیدن زمین لازم است،

کوزیمو، بارون جوان ایتالیایی قرن هجدهم، پس از دعوایی با پدرش بر سر بشقاب حلزون، سوگند می‌خورد که هرگز از درخت پایین نیاید. او به شاخه‌ها می‌رود و همان‌جا می‌ماند؛ همه عمر را بالای درختان می‌گذراند، درس می‌خواند، کتاب می‌خواند، با دزدان و سربازان و روشنفکران دیدار می‌کند، عاشق می‌شود و از همان بالا، به مردم پایین درخت‌ها کمک می‌کند. برادر کوچک‌ترش بیاجیو، راوی داستان است و زندگی برادر را هم از خاطرات خودش و هم از گفته‌های کوزیمو نقل می‌کند. بارون درخت‌نشین، رمان سال ۱۹۵۷ و دومین جلد از سه‌گانه نیاکان کالوینوست. کالوینو با شوخی و جدیت هم‌زمان، تمثیلی می‌سازد درباره آزادی؛ این که آدم برای مستقل ماندن، گاهی باید فاصله بگیرد، حتی اگر این فاصله به قیمت زندگی روی درخت تمام شود.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«بارون درخت‌نشین» برای خوانندگانی است که رمان را فقط برای داستان نمی‌خوانند، بلکه به دنبال لایه‌های فکری و استعاری آن هم هستند. کالوینو با نثری شوخ‌طبع و در عین حال تأمل‌برانگیز، داستانی می‌سازد که هم می‌توان آن را ماجراجویی پسری عجیب بر فراز درختان دید و هم تمثیلی از نسبت روشنفکر با جامعه، قدرت و آزادی. ترجمه مهدی سحابی نیز از دیرباز به عنوان یکی از ترجمه‌های معتبر این اثر به فارسی شناخته می‌شود. اگر به ادبیات ایتالیا، رمان‌های فلسفی و آثاری که مرز میان خیال و واقعیت را نرم می‌کنند علاقه دارید، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست