ربه کا

زن اول، سایه‌ای که هرگز نمی‌رود
روایتی گوتیک از ازدواج، حافظه و هویتی که زیر سایه یک نام گم می‌شود

راوی جوان و بی‌نام رمان، در سفری در جنوب فرانسه، با ماکسیم دو وینتر آشنا می‌شود؛ مردی ثروتمند و خوش‌قیافه که همسر اولش، ربکا، یک سال پیش در حادثه‌ای غرق شده است. آن‌ها ازدواج می‌کنند و به مندرلی، عمارت بزرگ ماکسیم در کورن‌وال، می‌روند. اما ربکا هنوز در مندرلی حضور دارد؛ در حرف‌های خدمتکاران، در اتاق‌هایی که دست‌نخورده مانده‌اند و در سایه‌ای که روی زندگی زن تازه می‌افتد. راوی جوان، که حتی اسمش را نمی‌دانیم، باید با زنی مرده رقابت کند که همه او را زیبا و کامل و بی‌نقص به یاد می‌آورند. دوموریه این رمان را با تعلیقی آرام و پیوسته روایت می‌کند و مندرلی، با مه و دریا و باغ‌هایش، خودش یکی از شخصیت‌های کتاب است. ربه‌کا، رمان سال ۱۹۳۸ دافنه دوموریه، نویسنده بریتانیایی، است؛ کتابی که هم عاشقانه است و هم معمایی و از محبوب‌ترین رمان‌های قرن بیستم به شمار می‌رود.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«ربه‌کا» برای خوانندگانی است که به رمان‌های تعلیقی با لایه‌های روان‌شناختی علاقه دارند؛ آثاری که در آن‌ها ترس از جایی می‌آید که دیده نمی‌شود و تهدید از سوی کسی است که سال‌ها پیش مرده است. ترجمه حسن شهباز از دیرباز یکی از ترجمه‌های شناخته‌شده این اثر به فارسی بوده و انتشارات نگاه آن را در قالبی شکیل و بادوام منتشر کرده است. اگر به ادبیات گوتیک، داستان‌های معمایی با پایان غافلگیرکننده و روایت‌هایی درباره هویت و حافظه علاقه دارید، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست.