دوئل

دوئل، در آستانه‌ی یک تغییر روایتی از ضعف انسان، امکان بخشش و توانایی تغییر

لائفسکی، پس از فرار با زنی متأهل به نام نادیژدا فیودورونا، با آرزوی آغاز زندگی تازه در شهری کوچک ساحلی زندگی می‌کند، ولی این آرزو به جایی نمی‌رسد، چون لائفسکی وقتش را صرف می‌خوارگی و قمار می‌کند و نادیژدا هم وارد روابط دیگری می‌شود. لائفسکی نقشه فرار تازه‌ای می‌کشد، این بار بدون معشوقه‌اش، و همین، مجادله‌ای میان او و فن کورن، مردی عقل‌گرا که به قوانین انتخاب طبیعی داروین و از میان رفتن موجودات ضعیف اعتقاد دارد، به وجود می‌آورد. مجادله بالا می‌گیرد و این دو تصمیم می‌گیرند با هم دوئل کنند. فن کورن مصمم است درسی فراموش‌نشدنی به لائفسکی بدهد، ولی دوئل، برای هر دو، به آزمونی برای تغییر بدل می‌شود. دوئل در سال ۱۸۹۱ منتشر شد و با ۱۷۸ صفحه، رمانی کوتاه درباره ضعف‌های انسان و امکان بخشش و توانایی ذاتی افراد در تغییر زندگی و رفتارشان است. چخوف در این‌جا، مثل دیگر آثارش، شخصیت‌ها را قضاوت نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد که هر کدام، با دلیل‌های خودشان، چه می‌کنند. کتاب برای دوست‌داران چخوف و رمان‌های کوتاه فلسفی مناسب است.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«دوئل» برای خوانندگانی است که می‌خواهند چخوف را در فرمی بلندتر از داستان کوتاه و متمرکزتر از نمایشنامه‌هایش تجربه کنند. این رمان کوتاه، تصویری دقیق و بی‌تعارف از انسان‌هایی به دست می‌دهد که در میانه‌ی روزمرگی، عادت و سرخوردگی گرفتار شده‌اند و در همان حال، جرقه‌ای از آگاهی و اراده در آن‌ها روشن است. ترجمه‌ی روان احمد گلشیری، که خود از چهره‌های شناخته‌شده‌ی ادبیات به فارسی است، این اثر را به متنی خواندنی برای دوستداران ادبیات کلاسیک روسیه بدل کرده است. اگر به رمان‌های روان‌شناختی، شخصیت‌های چندلایه و آثاری علاقه دارید که درباره‌ی مرز باریک میان ضعف و تغییر حرف می‌زنند، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست.