راز نوشتن

نوشتن، مثل زندگی خاطرات و درس‌های استیفن کینگ دربارهٔ حرفه‌ای که آن را «حیاتی» می‌داند و ویرایشی که آن را «الهی» می‌خواند

استیون کینگ در این کتاب که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد، دو کار را هم‌زمان می‌کند. نخست زندگی خودش را روایت می‌کند. از کودکی و نخستین داستان‌ها و سال‌های سخت آغاز کار تا حادثه تصادف نزدیک به مرگ در سال ۱۹۹۹. سپس از همین خاطره‌ها، قواعد نوشتن را بیرون می‌کشد. کینگ می‌گوید نوشتن جادو نیست. کاری است که با خواندن زیاد و نوشتن زیاد بهتر می‌شود. او درباره جعبه‌ابزار نویسنده حرف می‌زند. واژگان و دستور زبان و سبک، ابزارهای سطح نخست‌اند. طرح و شخصیت و گفت‌وگو، ابزارهای سطح‌های بالاتر. کینگ با صراحت از اشتباه‌های خودش می‌گوید. از اعتیاد و از روزهای بد و از رد شدن دست‌نوشته‌هایش. همین صراحت، کتاب را از کتاب‌های خشک آموزش نویسندگی جدا می‌کند. راز نوشتن برای هر کسی که می‌خواهد داستان بنویسد، کتابی ضروری است. نه چون فرمولی جادویی می‌دهد، بلکه چون نشان می‌دهد نویسنده‌ای پرفروش هم با تردید و شکست شروع کرده است.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«راز نوشتن» برای خوانندگانی است که می‌خواهند از یک نویسندهٔ حرفه‌ای، نه فرمول‌های جادویی، بلکه تجربه‌ای زیسته و صادقانه درباره نوشتن بشنوند. کینگ در این کتاب از موانع، شکست‌ها و لحظه‌های الهام می‌گوید و نشان می‌دهد که نوشتن، پیش از هر چیز، یک عمل روزمره و انسانی است. اگر به داستان‌نویسی، خاطرات نویسندگان و آثاری علاقه دارید که دربارهٔ «چگونه نوشتن» حرف می‌زنند، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست.