روز و شب یوسف

دو روز از زندگی یوسف روایتی از ترس، تنهایی و میل به رهایی در حاشیه‌های تهران،

یوسف، پسری نوجوان، در خانواده‌ای فقیر زندگی می‌کند. مادرش خدمتکار خانه‌های ثروتمندان است و از کار زیاد، شکسته و بیمار شده است. پدرش، مردی ساکت و کم‌حرف، روزها در خانه می‌ماند و شب‌ها در کارخانه‌ای کار می‌کند. یوسف شب‌ها به خانه مردی می‌رود و از او درس قرآن و شعر می‌آموزد و در روز، میان همسایه‌هایی زندگی می‌کند که هر کدام ماجرایی دارند و فکر او را به خود مشغول می‌کنند. دولت‌آبادی در این رمان، با مهارتی مثال‌زدنی، مستقیم وارد جهان فکری پسری نوجوان می‌شود؛ ترس‌ها، دغدغه‌ها، رنج‌ها و آرزوهایش را بی‌واسطه روایت می‌کند. روز و شب یوسف، رمانی است درباره فقر و کرامت، درباره کودکی‌ای که زودتر از وقتش بزرگ می‌شود و درباره شعر، که در دل تنگدستی هم جایی برای تنفس باز می‌کند.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«روز و شب یوسف» برای خوانندگانی است که می‌خواهند دولت‌آبادی را پیش از شاهکارهای حجیمش ببینند و دریابند که همان نگاه دقیق به رنج آدم‌های حاشیه‌افتاده، از همان سال‌های جوانی در او شکل گرفته بود. این کتاب کم‌حجم، در همان ۸۰ صفحه، تصویری ماندگار از یک نوجوان در چنگ فقر، ترس و تنهایی می‌سازد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از دل یک تجربه شخصی و محدود، روایتی اجتماعی و انسانی بیرون کشید. اگر به ادبیات داستانی ایران، روایت‌های شخصیت‌محور و آثاری علاقه دارید که فضای روانی آدم‌ها را بر حادثه‌های بیرونی مقدم می‌دارند، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست.