سال های سگی

مدرسه‌ای که سگ‌ها را انسان می‌کند روایتی از خشونت، رفاقت و فروپاشی innocence در مدرسه‌ای نظامی در لیما،

در مدرسه نظامی لئونسیو پرادو در لیما، نوجوانانی از طبقه‌های مختلف پرو کنار هم زندگی می‌کنند؛ در محیطی خشن که در آن، قدرت حرف اول را می‌زند. گروهی از آن‌ها به نام «محفل» علیه نظم مدرسه شورش می‌کنند؛ دزدی می‌کنند، امتحان‌ها را لو می‌دهند و با هم پیمان می‌بندند. وقتی یکی از آن‌ها کشته می‌شود، همه‌چیز به هم می‌ریزد؛ دوستی‌ها می‌شکنند، خیانت‌ها رو می‌شوند و نظام مدرسه با خشونت، حقیقت را خفه می‌کند. ریکاردو آرانا، ملقب به «برده»، قربانی این نظام است و آلبرتو فرناندز، ملقب به «شاعر»، کسی است که میان گفتن حقیقت و سکوت مردد است. یوسا این رمان را با ساختاری پیچیده و راوی‌های متعدد نوشته است؛ با زمان غیرخطی که خواننده را وادار می‌کند قطعه‌ها را کنار هم بگذارد. سال های سگی، رمان سال ۱۹۶۳ ماریو وارگاس یوسا، نویسنده پرویی، است؛ کتابی درباره خشونت نهادینه، فساد و اینکه مدرسه نظامی، آینه کوچکی از کل کشور است. این کتاب جایزه بیبلیوتکا بروه ۱۹۶۲ را برد و یوسا در سال ۲۰۱۰ جایزه نوبل ادبیات گرفت.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«سال‌های سگی» برای خوانندگانی است که می‌خواهند یوسا را از نخستین و جسورانه‌ترین اثرش بشناسند. این رمان، برخلاف ظاهر خشک و نظامی‌اش، اثری به‌شدت انسانی است که با نثری چندلایه و ساختاری پیچیده، خواننده را در موقعیتی قرار می‌دهد که خودش باید حقیقت را از میان روایت‌های متناقض کشف کند. برخی خوانندگان آن را «سخت‌خوان اما بسیار ارزشمند» توصیف کرده‌اند و برخی دیگر آن را «پیچیده، دشوار و در عین حال بسیار جذاب و پرکشش» دانسته‌اند. ترجمهٔ احمد گلشیری، که خود از مترجمان صاحب‌نام ادبیات به فارسی است، این اثر را به یکی از شناخته‌شده‌ترین ترجمه‌های یوسا به فارسی بدل کرده و نشر نگاه آن را به چاپ‌های متعدد رسانده است.