قزاقان

جست‌وجوی زندگی اصیل، در دشت‌های قفقاز، روایتی نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای از تولستوی جوان، دربارهٔ اشرافی که از تمدن می‌گریزد تا خود را در طبیعت پیدا کند

قزاقان رمانی از لئو تولستوی است که نخستین بار سال 1863 منتشر شد و با ترجمه مهدی مجاب به فارسی رسیده است. این رمان نیمه‌خودزندگی‌نامه‌ای است. النین، جوانی ثروتمند و ساکن مسکو، به ارتش می‌پیوندد و برای یافتن زندگی اصیل‌تر، به مناطق مرزی قفقاز سفر می‌کند. او می‌خواهد با زندگی سخت و پرخطر قزاق‌های محلی خو بگیرد و در این میان، شیفته دختری می‌شود که نامزدش رقیبی سرسخت است. تولستوی در قزاقان، همان بینش‌های فلسفی را می‌پروراند که بعدها در شاهکارهایش شکوفا شد. طبیعت قفقاز، زندگی ساده و پرسش درباره معنای اصالت، قلب رمان است. النین میان دو جهان گیر کرده است. جهان اشرافی مسکو و جهان خشن و آزاد قفقاز. همین کشمکش، رمان را از یک داستان عاشقانه ساده فراتر می‌برد.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«قزاقان» برای خوانندگانی است که تولستوی را با «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» می‌شناسند و می‌خواهند ببینند این نبوغ از کجا شروع شده است. این رمان کوتاه، در همان صفحات، هم تصویری زنده از قفقاز قرن نوزدهم به دست می‌دهد و هم پرسش‌هایی را پیش می‌کشد که تولستوی تا پایان عمر با آن‌ها درگیر ماند: معنای زندگی، مرز میان طبیعت و تمدن، و امکان رسیدن به شادی بی‌پیرایه. ترجمهٔ مهدی مجاب از دیرباز یکی از ترجمه‌های شناخته‌شدهٔ این اثر به فارسی بوده و نشر نگاه آن را به چاپ‌های متعدد رسانده است. اگر به ادبیات روسیه، رمان‌های کلاسیک با درون‌مایه‌های فلسفی و آثاری علاقه دارید که دربارهٔ جست‌وجوی معنای زندگی حرف جدی می‌زنند، این کتاب یکی از انتخاب‌های جدی شماست.