الیزابت گم شده است

معمایی که تنها یک ذهنِ فراموشکار میتواند حل کند
روایتی از زنی هشتادساله که در میان مهِ آلزایمر، تنها یک چیز را محکم به خاطر دارد: دوستش الیزابت گم شده است

ماود پیرزنی است که حافظه‌اش را از دست می‌دهد. او مدام فراموش می‌کند که چه خورده، کجا بوده و چه کسی به او سر زده است. ولی یک چیز را فراموش نمی‌کند. بهترین دوستش الیزابت گم شده است. دخترش هلن می‌گوید الیزابت فقط به خانه سالمندان رفته است. پرستارها و پلیس هم حرف ماود را جدی نمی‌گیرند. ولی ماود با یادداشت‌هایی که روی کاغذهای پراکنده می‌نویسد، خودش دست به جست‌وجو می‌زند. هم‌زمان، خاطره‌ای دیگر هم در ذهنش زنده می‌شود. خواهرش ساکی که در سال‌های جنگ ناپدید شد. هیلی رمان را با صدای ماود روایت می‌کند و خواننده همراه او، میان فراموشی و یادآوری، میان امروز و دهه ۱۹۴۰، پیش می‌رود. کم‌کم معلوم می‌شود که این دو گم‌شدن به هم وصل‌اند. الیزابت گم شده است، رمان سال ۲۰۱۴ اما هیلی، نویسنده انگلیسی، است. کتابی درباره حافظه، پیری و حقیقتی که حتی وقتی ذهن از دست می‌رود، باز هم راهش را پیدا می‌کند.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«الیزابت گم شده است» برای خوانندگانی است که معمای کلاسیک را دوست دارند، اما از الگوهای تکراری کارآگاهان هوشمند و سرنخهای دقیق خسته شدهاند. این کتاب، برخلاف رمانهای جنایی مرسوم، خواننده را به درون ذهنی میبرد که خودش در حال از هم پاشیدن است؛ ذهنی که سرنخها را میبیند، اما لحظهای بعد آنها را از دست میدهد. هیلی با طنزی تلخ و لطیف، توانسته تراژدی و کمدی را در هم بیامیزد و تصویری انسانی از بیماریای بسازد که بسیاری از خانوادهها با آن درگیرند. منتقدان آن را «لطیف، جذاب، گیرا و مسحورکننده» و «غمانگیز، تأثیرگذار و فوقالعاده به یاد ماندنی» توصیف کردهاند. در سال ۲۰۱۸ نیز فیلمی تلویزیونی بر اساس آن ساخته شد که جوایزی از جمله امی را برای بازیگری به دست آورد. اگر به رمانهای معمایی با راوی غیرقابلاعتماد، داستانهای خانوادگی و آثاری علاقه دارید که درباره حافظه، هویت و کرامت انسانی در سالخوردگی حرف جدی میزنند، این کتاب یکی از انتخابهای اصلی شماست