شماره ی صفرم

روزنامه‌ای که هرگز منتشر نمی‌شود
آخرین رمان اومبرتو اکو، دربارهٔ خبرهایی که برای پنهان ماندن، باید منتشر شوند

میلان، سال ۱۹۹۲. کولونا، نویسنده‌ای ناامید و نه چندان موفق، پیشنهادی می‌گیرد که نمی‌تواند رد کند. از او خواسته شده که به نام نویسنده‌ای دیگر، کتابی بنویسد. موضوع کتاب، روزنامه‌ای تازه‌کار است که مردی ثروتمند و پرنفوذ در رسانه‌ها، از آن حمایت مالی می‌کند. کولونا، با اعضای روزنامه آشنا می‌شود و به نظریه سردبیر برمی‌خورد. سردبیر باور دارد که جسد موسولینی، که در سال ۱۹۴۵ در دریاچه کومو کشته شد، در واقع جسد بدل او بوده و همه آن اتفاق‌ها، بخشی از نقشه‌ای بزرگ‌تر از سوی فاشیست‌ها بوده است. شماره ی صفرم، رمان سال ۲۰۱۵ و آخرین رمان اکو، رمانی است درباره رسانه و توطئه و قدرت. اکو در این کتاب، با طنزی تلخ، نشان می‌دهد که روزنامه‌ای که هنوز منتشر نشده، چگونه می‌تواند با شایعه و تهدید، آدم‌ها را کنترل کند. کتابی کوتاه‌تر از رمان‌های قبلی اکو و برای خواننده‌ای که می‌خواهد اکو را در فشرده‌ترین شکل ببیند.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«شماره ی صفرم» برای خوانندگانی است که اکو را با «نام گل سرخ» می‌شناسند و می‌خواهند ببینند او چگونه همان دقت نشانه‌شناسانه و همان نگاه به سازوکارهای قدرت را به جهان معاصر منتقل می‌کند. این رمان کوتاه، در همان صفحات، تصویری از ایتالیای دههٔ نود به دست می‌دهد که هم برای علاقه‌مندان به تاریخ معاصر اروپا جذاب است و هم برای کسانی که به نسبت رسانه، سیاست و پنهان‌کاری علاقه دارند. ترجمهٔ سیروس شاملو مستقیماً از ایتالیایی انجام شده و نشر نگاه آن را در مجموعهٔ «چشم و چراغ» منتشر کرده است.