امید علیه امید

زندگی، در سایه‌ی وحشت
خاطرات نادژدا ماندلشتام از سال‌های زندگی با شاعر بزرگ روس، اوسیپ ماندلشتام، در دوران وحشت استالینی

اسیپ ماندلشتام، شاعر روس، در سال ۱۹۳۳ هجویه‌ای تند علیه استالین نوشت و بهای آن را با دستگیری، تبعید و زندان پرداخت. او در راه یکی از اردوگاه‌های کار جان باخت. همسرش نادژدا در هر دو بار دستگیری کنارش بود و در تبعید همراهش شد. کتاب امید علیه امید که نخستین بار در سال ۱۹۷۰ منتشر شد، شرح چهار سال پایانی زندگی مشترک آن‌هاست. نادژدا از تلاش‌هایش برای آزادی اسیپ، برای حفظ شعرهای او و برای فهمیدن دلیل مرگ مرموزش می‌گوید. این کتاب فقط خاطره یک زن نیست. سندی است درباره این‌که در روزگار ترور، شعر چگونه زنده ماند. با حفظ کردن، با پنهان کردن و با وفاداری. ترجمه بیژن اشتری از نشر ثالث در این باندل آمده است.

چرا این کتاب را بخوانیم؟

«امید علیه امید» برای خوانندگانی است که می‌خواهند تاریخ شوروی استالینی را نه از منظر تحلیل‌های انتزاعی، بلکه از دریچه تجربه زیسته یک زن که شاهد مستقیم سرکوب بوده، بشناسند. این کتاب فقط یک سند تاریخی نیست؛ روایتی است انسانی از عشق، وفاداری و مقاومت در برابر وحشت. اگر به تاریخ قرن بیستم، خاطرات سیاسی و آثاری علاقه دارید که درباره بهای انسانی تمامیت‌خواهی حرف جدی می‌زنند، این کتاب یکی از جدی‌ترین انتخاب‌های شماست.